Η αποστολή τους άρχισε από την Αεροπορική Βάση της Ελευσίνας και είχε προορισμό την Άνω Ροδινή Αιγίου. Εκεί, σε μια δύσβατη περιοχή που καιγόταν, ο Σμηναγός Στυλιανός Κελετσέκης και ο Ανθυποσμηναγός Κωνσταντίνος Παλαμιώτης θα συμμετείχαν από αέρος στη μάχη για την κατάσβεση της πυρκαγιάς.
Το Canadair CL-215 με αριθμό 1064 δεν επέστρεψε ποτέ στη βάση του. Στις 22 Αυγούστου 1993 κατέπεσε στην περιοχή Χρούτσα της Άνω Ροδινής, παρασύροντας στον θάνατο τον κυβερνήτη και τον συγκυβερνήτη του.
Τριάντα τρία χρόνια αργότερα, η πτώση του Canadair παραμένει ένα από τα δυστυχήματα που συνέδεσαν την Αχαΐα με τη μακρά και βαριά ιστορία της ελληνικής αεροπυρόσβεσης.
Κυβερνήτης 32 ετών, συγκυβερνήτης μόλις 26
Ο Στυλιανός Κελετσέκης είχε γεννηθεί το 1961 στην Αθήνα. Εισήλθε στη Σχολή Ικάρων τον Οκτώβριο του 1980 και αποφοίτησε τον Μάιο του 1984 με τον βαθμό του Ανθυποσμηναγού.
Το Λεύκωμα Πεσόντων Αεροπόρων τον καταγράφει ως Σμηναγό της 355 Μοίρας Τακτικών Μεταφορών και κυβερνήτη του CL-215 που κατέπεσε κατά την εκτέλεση διατεταγμένης πτήσης στην Άνω Ροδινή. Ήταν 32 ετών.
Ο Κωνσταντίνος Παλαμιώτης είχε γεννηθεί στις 9 Ιουλίου 1967 στη Λάρισα. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας στην Πολεμική Αεροπορία έδωσε εξετάσεις για να γίνει ιπτάμενος, πρώτευσε και αναδείχθηκε αρχηγός της τάξης του.
Εισήλθε στο Κέντρο Εκπαίδευσης Χειριστών Ειδικής Μονιμότητας τον Φεβρουάριο του 1991, αποφοίτησε τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς και τον Δεκέμβριο ονομάστηκε Ανθυποσμηναγός. Στην τελευταία του αποστολή ήταν 26 ετών και βρισκόταν στη θέση του συγκυβερνήτη. Το όνομά του περιλαμβάνεται επίσης στο Λεύκωμα των πεσόντων της Πολεμικής Αεροπορίας.
Η αποστολή της 355 Μοίρας
Οι δύο αεροπόροι υπηρετούσαν στην 355 Μοίρα Τακτικών Μεταφορών της 112 Πτέρυγας Μάχης. Η 355 Μοίρα είχε παραλάβει τα πρώτα πέντε CL-215 τον Δεκέμβριο του 1975 και από τότε η αεροπυρόσβεση αποτέλεσε τον κεντρικό επιχειρησιακό της ρόλο, όπως αναφέρει η ιστορική καταγραφή της Πολεμικής Αεροπορίας.
Το CL-215 είχε σχεδιαστεί ειδικά για την αντιμετώπιση δασικών πυρκαγιών. Μπορούσε να συλλέγει περίπου 5.000 λίτρα νερού μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, χωρίς να χρειάζεται να επιστρέφει κάθε φορά σε αεροδρόμιο.
Η δύναμή του βρισκόταν στην ικανότητα να επιχειρεί χαμηλά και κοντά στο μέτωπο. Στο ίδιο ακριβώς σημείο, όμως, βρισκόταν και ο κίνδυνος: πτήσεις σε πολύ μικρό ύψος, πάνω από ορεινό ανάγλυφο, μέσα σε καπνό, ισχυρά ανοδικά ρεύματα και απότομες μεταβολές του ανέμου.
Για τις ακριβείς συνθήκες της πτώσης στην Άνω Ροδινή έχουν δημοσιευθεί με την πάροδο των ετών διαφορετικές εκδοχές. Οι δημόσια διαθέσιμες επίσημες καταγραφές της Πολεμικής Αεροπορίας δεν παραθέτουν αναλυτικό αίτιο και περιορίζονται στο αδιαμφισβήτητο γεγονός: το CL-215 κατέπεσε ενώ εκτελούσε αποστολή αεροπυρόσβεσης.
Το μνημείο στη Χρούτσα
Στην περιοχή όπου χάθηκαν οι δύο χειριστές έχει κατασκευαστεί μνημείο από το Δασαρχείο Πατρών. Μέσα στο φυσικό τοπίο της Άνω Ροδινής, τα ονόματα του Στυλιανού Κελετσέκη και του Κωνσταντίνου Παλαμιώτη θυμίζουν ότι μια δασική πυρκαγιά του 1993 δεν άφησε πίσω της μόνο καμένη γη.
Η Πολεμική Αεροπορία και το Πυροσβεστικό Σώμα εξακολουθούν να τιμούν τη μνήμη τους. Η επίσημη καταγραφή της Πολεμικής Αεροπορίας διατηρεί την ημερομηνία, τα ονόματα, τη μονάδα και τον τόπο της πτώσης, ενώ η Πυροσβεστική επαναφέρει κάθε χρόνο τη λιτή υπόσχεση: «Δεν ξεχνάμε».
Ο Κελετσέκης και ο Παλαμιώτης ανήκουν στους 19 ιπτάμενους που, σύμφωνα με στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, έχασαν τη ζωή τους σε αποστολές αεροπυρόσβεσης από το 1977 έως το δυστύχημα της Καρύστου το 2023. Ανάμεσά τους βρίσκονται και οι Σμηναγός Χρήστος Μουλάς και Ανθυποσμηναγός Περικλής Στεφανίδης, οι οποίοι σκοτώθηκαν με ένα ακόμη CL-215 τον Ιούλιο του 2023.
